Kayıt Ol
Ağu 20, 2015
6520 Views
0 0

RAYİHA MISRALARI/Samet Polat

Written by

Zaman müptelasında boğuluyorum

Kurulmuş bir yaşantının üzerine serpilmişim

Buldun beni ama devam et aramaya

Kırık saçlarından bir yol uzat bana



Dağılıyor suskunluğum peri kızı

Sızıyor suların topraklarıma

Toparlayabilir miyim eski eşyaları?

Toplamalısın beni dallarımdan bir güneş zamanı



Bir ıslaklık buldu beni

Dudaklarına ulaşıyorum her adımımda

Söyle ruhumun hangi şehrinde oturduğunu

Buseler çarpıyor tırnaklarına



Şimdi kazmalısın topraklarımı

Gözlerini kısarak üfle rayiha mısralarını

Kirpiklerini okşasın rüzgar çocukları

Yılların unutkanlığı doğuyor kalbinin simalarına



Kalbimizin sıcak sofralarında yer edinir

Sonra düş bahçelerinde oynardık

Semalarımıza bulutlar çarpar

Kırılırdık suskunluklardan, susamışlıklardan



Güneş terlemiş,sığınıyor karanlık evine

Azar işitiyor küskünlüklerden

Parmağını sallıyor düşer gibi gökyüzünden

Geçmiş sallanıyor,diniyor zaman



Ufkun keskinliği,bölüyor denizin uykusunu

Savrulmaya başlıyor dalgalar,çırpınıyor bulut

Sükût,ayağa kalkıp kovuyor rüzgar silsilesini

Peyderpey saklanıyor umut



Bir kucak dolusu göz ucu taşıyorum

Sana ve yine sana çarpıyor bakmalarım

Vakit geçtikçe düşmeye koyuluyor özlem yolcularım

Hırpalandıkça bağımı çözüyor hayat



Aynı şehrin gölgeleriyiz

Daimi bir hiçliğin kalp atışları bu

Ellerin,kirli duruşlu ateşi hapsediyor

Soluğu kesiliyor feryadın



Avuçlarıma birikiyor kanat çırpışların

Çırpınışların,ziyana uğrayan bedenimi eziyor

Gökyüzü,nefesini tatmış uçuyor

Yağmur,bir şerbet edasıyla süzülüyor hoyratlıklardan…


Samet Polat

Avatar

Latest posts by Samet Polat (see all)

Article Categories:
Şiir

Leave a Comment

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.