SAMATYA

Pencere kenarlarında hayata tutunduğum geceler geliyor aklıma.

Acıdan sarhoş olur mu insan?

İlk kez olduğumda 4 yaşında

Son kez  21.5

…
Omuzları sadece bana ait olmayan bir adam var.

Sıcacık sarılmaları olan,

ve düzenbaz,

Küçük bir adam.

Normal sevmiyor,

melankolik tavırları ve

bedbaht bakışları ile

gecenizi olduğundan daha sorunlu hale getirebilir.

Sigara dumanını ciğerlerine hapsettikten sonra kalanını ‘hoş’ bir tavırla ruhuma üflüyor,

gözlerini kısarak.

Bilemediği çok şey var.

Çünkü bilemiyor işte.

…
Parmak uçlarım yüzündeki her parçaya dokundu.

Acılarını küçümsemiyorum

fakat;

bu temas

göründüğünden

ve sanmadıklarınızdan “biraz” daha acı.

Annemin gözyaşı kadar iç yakıcı.

Göz altı morluklarıma rağmen beni şefkatle saracağını bilsem bir ömür,

bir an olsun ayrılmayacagım göğüs kafesinden.

…
Ona ayırabileceğim

Pazartesi

Salı

Çarşamba

Perşembe ve

Cuma’ larım var.

Hafta sonları ben, O’na ayrılacağım.

…
Onun marketlerden çikolata çalan bir fare olmuş olmasının bende herhangi bir irriteye neden olmaması ilginç.

Çünkü O,

Robin Hood olabilir.

…
Onunla paylasmak istediğim şey

bu koskocaman evrenin sadece küçük bir noktası.

Onu öldürebileceğim tek yer.

Fakat ölmesini istemiyorum.

Ölmek istiyorum fakat;

ölmesini istemiyorum

…
“Sen her böyle hissettiğinde özür dilerim.”

Hep öyle hissettim.

…
Pencere kenarlarında hayata tutunduğum geceler geliyor aklıma.

Şefkatten sarhoş olur mu insan?

İlk kez  21.5

…

03.11.15-23.11.15

İstanbul-Samatya