Uçurumun kenarı. Toprak beni içine alabilmek için yalvarış içinde. Haykırıyor tüm alem. Kulaklarım çınlıyor bu kirli seslerin içerisinde, akıl sağlığımı korumam pek mümkün gözükmüyor. Uçurum hayli yüksek. Sert bir rüzgar esiyor uğultu var beynimde. Alemdeki isyan bi yana beynimin içerisindeki sesleri susturabilmek için onu ölümle tehdit ediyorum. Lakin o bana güçlü bir ses tonuyla bağırıyor ve ben ondan korkuyorum. O eğer korktuğumu farkederse benim kefenimi mezar taşımla birlikte bu uçurumun kenarına bırakır. Aynı şuan beni uçurumun kenarında tek başıma bırakmış olması gibi. Alemde ki isyan sanki benim suçummuş gibi canlı tüm varlıklar üstüme geliyor. Cansız olanlar bi yana kaçacak delik arıyorum.
Sesler…
