Sesini deniz kıyılarına
Saç tellerini pazar sabahlarına
Kokunu ıslak toprağa soruyor
Sensizce dinliyorum sessizliği..
Gülüşlerini arıyorum sonra
Sokak aralarında
Bulamıyorum, bulamıyorum sevdam
Boşver bulsam neyaparım
Zaten bilmiyorum onuda.
Gelmeyişinden bahsedecekken
Gecenin karasına
Boğazım düğümleniyor, anlatamıyorum yokluğunun rengini
Ne bozuk saatimin yelkovanına
Ne de adım gibi bildiğim adımlarına..
Bazı geceler yağmur olup yağsan
Diyorum kendi kendime
Ama korkuyorum sevdam
Pencereme dokunuşuna dokunamayacağımdan.
Akşam oluyor
Karıştırıyorum göğün rengini
Karıştırıyorum, bu baktığım
Yakamoz mu? Sen mi?
Tam saatimi düzeltecekken senle
Aklıma esiyorsun, unutuyorum diyeceklerimi
Susuyorum sonra,
Denizin en yalnız kıyısı,
Pazar sabahlarının kahvaltısızı
Toprağın yağmura küs olanı gibi..
Sessizce susuyorum, sensizce..
