Şimdi sus!
Ve oku
Bunlar gözlerimden dökülenlerdir
Bunlar sana ait ve biraz sendendir
Oku
Seni anlattım yalnız olduğum bir gecenin sabahında kendime
Zaman zaman şiir oldun
Bazense geçmeyen zaman,
Anlatamadığım korkularım oldun
Söylemeyi beceremediğim bir şarkı
Okumaya kıyamadığım bir şiir oldun bazen
Gülümseyemediğim güzel bir hatıra
Kendimden bile sakladığım sırrım oldun
Gecem oldun , olmayan sabahım
Doğmayan güneşim oldun
Sıcacık bir bardak çaya olan özlemim
-sonra-
Serin bir yaz sabahı
Dalga seslerinde boğulan sessizlik
Ve nihayet bir bardak çay, dumanı üstünde
Şekerini attım karıştıramadım
Sessizliği bozamadım
Cesaretim yetmedi
Yavaş yavaş erimesini izledim
O eridikçe sıcacık çayın içinde
Bende onunla birlikte eridim
Çok geçmedi verdiği huzur
Derhal hüznüme döndüm, kendime geldim.
Şiir yazıyorum ara sıra hala
Kimsenin okumadığı şiirler
Sen okumuyorsan okumasın da zaten kimseler
Ölünce mezarıma beni şiirlerimle gömsünler
Sabahları sevmiyorum hala
Fazla cesur oluyorlar
Gece yokluğuna direnen gözlerim
Sabahları korkak bakıyorlar
Söyleyeceklerim bu kadar değil tabi ama
Şimdilik benden bu kadar
Tek isteğim var senden
Pişman olma asla, güçlü ol!
En az, giderken cesur olduğun kadar.
-İbrahim YAŞAR-
