Kayıt Ol
Kas 19, 2014
1365 Views
0 0

Süheyla Abla

Written by

mektup-07

 

 

Biz sokakta top peşinde koşturuyoruz o sıralar
baktım ellerinde pazar poşeti tutan biri daldı aramıza
ilk o zaman görmüştüm süheyla ablayı
görür görmez de tutulmuştum
tabi eski aşklar mektup falan var daha
bende nasıl tutulmuşsam her gün mektup yazar kapısının önüne bırakırdım
okurken hep kahkaha atardı bende durmadan yazardım
kitap okumaya yeni başlamışız
o zamanlar şiir miir nedir haberimiz bile yok
bizim mahalleden osman vardı
tıknaz ama en akıllımızdı
baktım birgün elinde defter kalem koşa koşa geliyor yanıma
ben ne oldu lan demeden başladı bişeyler karalamaya
abisi anlatmış
önce isminin başharflerini alt alta yazıyormuşsun
sonrada yanına bişeyler sallayınca şiir oluyormuş
değişik bir adı vardı şimdi gelmiyor aklıma
ulan dedim bu sefer tamam
bunu yazıp verirsem süheyla ablaya
istemeye bile gideriz sonra
demez olaydım
eve gittim sabaha kadar uğraşıp didindim
neyse karaladım birşeyler işte
her zaman ki gibi yaktım mektubun kenarlarını
ablamdan aşırdığım parfümüde sıktım üstüne
dayandım süheyla ablanın kapısına
baktım etrafta kimse yok bıraktım mektubu kapının altına
zili çalıp tüydüm hemen yattım ağacın altında pusuya
kapıyı bir adam açtı iri yarı nasıl desem kocaman herif işte
önce bir iki geveledi
aldı mektubu eline
benim içim içimi yiyor tabi
“Süheyla abla
Üşüttün mü?
Hani geçen gün
Elindeki poşette
Yanımızdan geçtiğinde
Limon
Almıştın ya o sebeple”
işte o zamanlar sigaraya başladığım dönemlerdi
soran olursa meretin dumanı kaçtı gözüme derdim
ah be süheyla abla!

http://ahulanriza.blogspot.com.tr/

Avatar

Latest posts by Cihan Kurt (see all)

Article Categories:
Blog Tanitim · Şiir

Leave a Comment

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.