Ey arsız nefs, nedir derdin,
Kalemine kramp mı girdi senin?
Yazamadın mı iki satır zehir,
Dokuyamadın mı mürekkebinle sedir?
Söyle hadi, susma artık,
Konuş duysun dünya sesini.
Kaç senedir, hayata,kaç kan sattık!
Haykır öğrensinler, hissetsinler nefesini.
Birkaç cümleyle dik artık bir kule.
Binler, milyonlar gelsin seninle birlikte.
Sen satır satır dikerken kuleni,
Bir sözcük de onlar koysun, beraberce.
Anlayamadın mı hâlâ söylediklerimi?
Susma, zalim karşısında eğme boynunu.
Sen değil miydin, yerde sürüyen hainleri?
Haykır, haydi susma, söyle doğruyu!
Diktiğin kuleyle yükselsin adın.
Dünya ezberlesin, böyleydi ecdadın.
Evvelden böyleydin sen, hep böyle olacaksın!
Kurtar neslini, adını, sen de okunacaksın,
Yazdığın tarih de okunacak, bu senin şanın!
