İnsan neye bakarsa o olurmuş. Ben sana baktım, biz bir bütün olduk. Aslında en başından beri böyleydi. Ay’ın farklı evreleriydik. Sen ilk, ben son hali. Evren, bizi sonsuz bir döngüyle…
yaklaştıkça kaçıyor ruhun senden de önde uzanıyorum ölü bir mezara olanca kasvetiyle. fakat bilmelisin sevgilim, ki en az sana yalan söyledim; yaşamak zor şimdi bu gönül sürgününde içimde sana doğru…