Tam Buna İnanmışken

Sen benim için tıpkı bir kar tanesi gibisin.
Herkesten farklı ve asla kimseye benzemeyen.
Senin o tatlı gülüşün yangınımı körüklerken;
Umursamaman acıtıyor içimi benim…
Seni bu kadar severken görmemizlikten gelmen,neden?ama neden?
Anlamak zor gelirken seni;
Köreliyor hayatlar be gülüm
Hep aynı sessizlikle geçen geceler neden?
Anlatamıyorum kendime yada anlamak istemiyorum.
Şimdi sen yoksun burada.
Oysaki sen benim kaybettiğim yolum hiç sevmediğim sessizliğimdin.
Öldüğümde beni yanağındaki gamzelerine gömsünler ama:
Üstümü örtmeden örtmesinlerki hayata gülüşün daima içten ve samimi olsun.
Kahverengi gözlerinle sana olan sevgimi görmemizlikten geldin,
Oysa görülmeye değerdi sana olan sevgim.
Tıpkı güneşte ela olan gözlerin gibi bende gülüşünde saklı olan ışığınla değiştim.
Ama sen görmeden
Tam Buna İnanmışken Neden