Kayıt Ol
Eki 21, 2013
1118 Views
0 0

Tıpkı Bizimkisiyle Aynı

Written by

Bir mutluluktu oysa ki küçük bir çocuğun bir yaprağı koparışı

Ve bizde biten her şey yavaş yavaş sessizleşmişti

Sessizleşti, tıpkı ölüler gibi

Ve belki bizler yeni bir hayatı bekliyorduk

Yeni bir güneş, yeni bir yağmur bekliyorduk

Çaresizlik içimize işleyen en derin duygularla birlikte kör ediyordu bizi

Kör olmak sadece bize özgüydü

Görmüyor musunuz?

Bir şey duruyor sokağın bittiği yerde

Sadece bir karanlık.. Solgun

Sonra birden kayboluyor

Tıpkı bizler gibi..

Peki uzaktan gelen bu güzel sesi de mi duymuyorsunuz?

Şu ince ince yağan kar taneciklerin arasından gelen sesi

Sessizliğe bürünmüş şehirden gelen

Sonsuzluğa adanmış bir ses.. Bilinmezliğe

Tıpkı bizim gibi.

Avatar

Latest posts by Bay Golyadkin (see all)

Article Categories:
Şiir

Leave a Comment

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.