Vazgeçmek mümkün müdür senden?
Hayat seninle anlamlanıverdi
Bedeninim çöküşünü öylece izlerken
Ve duygularımın yok oluşunu
Nefretin ele geçirdiği bir yürek
Ve sadece düşünebilen bir akıl
İşte böyle bir varlığa
Umutsuz bir vakaya
Nietzche’ nin Nihilizmi’ne
Sartre’nin Bulantı’sına hapsolmuş bir ruha
Koskoca evrende küçücük bedeninin varoluşunu sebebini arayan bir adama
Varlığın; bir mucize
Yüzün; incelemekten bıkılmaz bir şaheser
Gözlerin; ‘Bizi’ aradığımda bulabildiğim tek yer
Ve seni seyre dalmak
Madonna’yı seyre dalmak gibi
Saatlerce, günlerce
Öylece izlemek seni
Bıkmadan, usanmadan
Zaman öldürmek gibi değil de
Bir işmiş gibi izlemek seni
‘Herkesin bakışlarına aldırmadan’
Vazgeçmek mümkün müdür senden Madonna?
Sevgi şalını boynuma doluyorum
Sonra Sevda Kuşu’ nu takibe dalıyorum dağda, bayırda
Bir tepeye geçiyor ve şehri seyre dalıyorum
Bir ara seni düşlüyorum yanımda
Elimi eline sımsıkı doluyorum
İşte o an kayboluyorsun
Ayağa kalkıyorum
Ve haykırmak istiyorum seni sevdiğimi
Senin bile beni duymayacağını bildiğim halde
Ve yalnız seni hissediyorum
Ardından eziyet gelen bir bulantı
‘İntihar’ yine beynimi kurcalıyor
Bu sefer hemen sen geliyorsun aklıma
Senin varlığını anımsamak Önce ‘intihar’ı örtüyor beynimde
Ardından ruhumdaki ‘Bulantı’ ya son veriyor
Bulantı böylece bitiyor
O bile vazgeçiremedi beni senden
Vazgeçmek mümkün müdür senden Beauvoir ?
Bazen sana iç geçiriyorum
Beni umursamaman acıtıyor her yerimi
Vazgeçip gitmek istiyorum senden bazen
Kendimi başkasını seviyormuşum gibi inandırmaya çalışıyorum
Bunu yapmaya çalışırken unutmak için seni
Konuşmuyorum seninle
Ne var ki ‘başkası’ lafı bile yetiyor
Sana ihanet etme hissini almam için
Ama normal bir his değil bu
Bulantı’dan bile farklı
Nöbet gibi
‘İntihar’ gibi
Bedenimin her yeri kasılıyor
O zaman ‘Gurur’u söküp atıyorum içimden
Yalnız seni hissediyorum
Varlığını, yüzünü, gülüşünü…
Bütün bunlara rağmen
Soruyorum sana ‘Azizim’
Vazgeçmek mümkün müdür senden?
