Ziyanı yok efendim!
Ziyanı yok
Gelirler
Ve giderler.
‘Ah!’ etsek de duymuyor ki hiç kimse
Kimse çekmiyor nazını
Çekemiyor efendim
Nazenin kalbiyle bir anadan başka
Hiç kimse.
Allah affetsin
Düşüyor ya sıkıntı içimize
Çöreklenip yerleşiyor hani derinlere
Sonra geliyor ya ardı sıra
Nöbet gibi uyuyamadığımız o geceler
Diyorum ki
Bir ana duasıyla açılıyor pencereler
Esiyor ve titretiyor gönül telinin en ince nağmesini
Bırakmamışsan hala Allah’ın kudretli ellerini eğer
Ziyanı yok efendim
Ziyanı yok
Sıkıntıysa çöreklenen
Gelirler
Ve giderler…
Tuğçe Hızal
