Nasıl bir hale düştük günler geceler yandı
Kardeşlik için yazılan bütün heceler yandı
Bir nefeslik huzura hasret kaldı mazlumlar
Barut kokan dumanlar gök kubbeye dayandı
Kin ve nefret uğruna katledildi insanlar
Bu ne adaletsizlik ne hazin cereyandı
Savaş uçaklarını gönderen barbarların
“Biz barıştan yanayız” sözleri hezeyandı
Mutluluklar çalındı yüzünden çocukların
Rengârenk hayatları birden kana boyandı
Kıyıya vuran bebeği gördüğümden beridir
Artık benim gözümde deniz ve kara yandı
O devasa yangında mimsiz medeniyetin
İnsanlıktan dem vuran sözleri dahi yandı
Yurdundan yuvasından sürgün yedi garipler
Mazlum muhacirlere yine ensarlar yandı
Savaş mağdurlarına gönüllerini açan
Benim aziz milletim tam takdire şayandı
Zulme meydan vermeyen şanlı Osmanlı gibi
Zalime dur diyen yine evlad-ı Fatihandı
