Kayıt Ol
May 21, 2019
189 Views
2 0

VUSLAT

Written by

Bugün,
Vuslat günümüzdü, sevgiliyle
Yürüdük, yan yana, el ele
Uçsuz bucaksız, ormanın derinliğine
Oturduk,
Asırlık bir çınarın, koyu gölgesine
Konuştuk,
Havadan sudan, uzun süre
Sonra,
Sıra geldi, dünya ve ahrete
Buz gibi bir pınar, yanı başımızda
Kelebekler uçuyordu üstünde
Sanki orman değil
Cennetten bir köşe
Susamışım,
Uzandım su içmek için, pınarın üstüne
Her yudumda, kendim vardım içinde
Aklım karıştı,
Suyu içip, susuzluğum geçip gidince
Düşündüm durdum, kendi kendime
Niçin?
Bir bardak suda kopar, hep fırtına
Şöyle bir baksak etrafımıza
İnsan fikren bölünmüş param parça
Hangi pencereden baksan,
Her birinin rabbi başka
Kimi camide
Kimi kilisede ya da havrada
Bazıları da arıyor Rabi
Dolar ve Euro’da
Halbuki,
Yaratan şah damarımızdan
Daha yakın
Yaratığı kullarının hepsine
Pınara bakıp düşünürken buları
Halka halka, bir dalga yayıldı
Suyun üstüne
Düşmüş suya, boğulmuşum
Küçücük sığ dalga arasına, aşk denizine…

Hayal Denizi
21.05.2019 Manisa

Kavlak Necati

Güneşin doğuşu, Can Kuş'u nun Dünya'ya kanat çırpması ise,
Gün batımı da, açan güllerin solan yaprakları olmalı.
Her gün yeniden doğan, her gün yeniden ölen bir bedenin,
kafesinde çırpınıp durmak zor.
Doğduğum yöre de, taşlar topraktan daha çok.
dağında gökyüzüne, Çam ağacı yerine, Ardıç ağaçları uzanır.
Gövdesi ne tomruk olur, ne de kereste.
Kiriş diye uzatamasın onu duvarın üstüne.
Yanarken saman alevi gibidir, köz bırakmaz geride.
Büyürken fidanı su istemez.
Kışın yağan kar, ve Nisan yağmuru yeter yaşamasına. İğne yapraklarının arasında olur gılikleri.(meyve)
Önce yeşil, sonra siyah.
Acıdır tadı.
İlaç olmaz hiç bir yaraya.
İşte ben böyle bir kıraç toprağın üzerinde yeşermiş,
kökü kayaların altına uzana ağaç gibiyim.
Siz çınar da diyebilirsiniz, koyu gölgesi olan, Meşe'de. Kayın,gürgen zaten hiç olmaz bizim dağımızda.
Dereler kışın akar, yazın kurur.
Avşar'ın soylu kızları suyu kuyudan çeker kovayla.
Kulaçla ölçülür kuyunun derinliği.
Al yazmalı, beyaz tülbentli kızlar, aynayla haberleşir, yavuklusuyla.
Hala öylemi bilmem.
Ben gideli gurbet ele, değişmiştir belki, gelenek ve de töre. Belki orada da geziyordur, genç kızlar sevgilisiyle el ele.
Kim bilir?
Ben buyum işte.
Diğer kimlik bilgilerim kayıtlı nüfus kütüğümde.
İlim ilçem hepsi var.
Bence esas ben, bu satırlarda saklı.
Çözün çözebilirseniz,bu bir bilmece.....
Kavlak Necati

Latest posts by Kavlak Necati (see all)

Article Categories:
Şiir

Leave a Comment

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.