Kayıt Ol
Eyl 30, 2014
976 Views
0 0

Yalnız bir ölüm

Written by

Yolda yürürken başladım bu yazıyı yazmaya. Aklımda kurguladım yani benim için her şeyin başladığı yerde. Eve gidiyordum karanlık sokaklardan geçerek. Eve gitmenin en kolay ama tehlikeli yoluydu o yollar. Eve o yoldan gidiyordum çünkü depresiftim, kulaklığım ve düşünmem gereken şeyler vardı. Peki neden eve gidiyordum çok sebep vardı ama en önemli sebep uyumaktı.

Benim için uyku bir kurtuluştu kısa ama etkili denilebilirdi uyku için. Söylenen, can acıtıcı kelimeler uyurken gelmiyordu aklına insanın. Mesela sana güvenmiyorum diyen biri vardı. Değer verdiğim ama karşılığında bu cümleyi duyduğum biri vardı. Sahi neden vardı. Kafama takmıyordum çok ama insanın kalbi sızlıyordu. Bir de böbreği belki de onun nedeni başkaydı ama olsun. Çok takmıyorum kafama kendimi bildim bileli çünkü biliyordum ki yalnız ölücez çoğumuz. Belki de ben o çoğunluktaydım ama kimin umrunda. Öleceğimi biliyorum ama yalnızlık konusunda pek emin değilim.

Yolda yürürken farklıydı bu yazı bakkal Kenan abi karıştırdı kafamı bir de çalan telefon. Niye çalar ki telefon. Telefon neden önemlidir bu kadar. Neden evden yüzde 10 şarjla çıktığımızda moralimiz bozulur. Yalnız ölmeyecek miyiz sonuçta baş ağrıtıcı, yalancı bir icattı telefon. Bakkal Kenan’ın da işleri kötüydü. Evde ağrı kesici var mıydı?

Sedat

Öyle yada böyle
Avatar

Latest posts by Sedat (see all)

Article Tags:
· · ·
Article Categories:
Anekdot

Leave a Comment

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.