Kayıt Ol
Kas 11, 2013
1573 Views
0 0

Yalnızlığı Demliyoruz

Written by
  1. Bu şehir bir başka
    Sokaklar bir tuhaf
    İnce bir soğuk ayazlarda
    Bedenlerimiz sıcak
    Ruhlarımız kar fırtınalarında
    Işıklar toprak kokusunda bir hasret
    Gökler kan yağmurunda
    Yalnızlığı demliyoruz gecelerce
    İçenler acımızdan ölür mü?
    Ne mavilik ne huzur…
    Bambaşka bir şey bu
    Yüreğinin tam tepeciğinde
    Taze bir acı buram buram
    Semtlerde, acı kahvelerde kalmış
    Tan yerine yazılıp, ufuklarca yakılmış
    Yalnızlığı demliyoruz gecelerce
    İçenler acımızdan ölür mü?
    İnsan ruhunda yaşarmış sevgiyi, aşkı
    Maviyle gri karışık, kızıl gökyüzüyle barışık
    Nakış nakış gonca gül renginde
    Gitmezmiş, bitmezmiş
    Ruh tende esirken
    Bu sevgi bir dünyaya bedelmiş.
    Yalnızlığı demliyoruz sessizliklerce
    Duyanlar acımızdan sağır olur mu?
    İnsan mânâda, ceset bedende
    Hûmâ bir damla yaşta gizliymiş
    Ve yüreğin kanı damardan değil
    Gözden düşermiş…
    Yalnızlığı demledim
    Sokaklarca, insanlarca, maviliklerce
    Hisseden insan yaşayabilir mi?
Avatar

Latest posts by ikaya01 (see all)

Article Tags:
Article Categories:
Şiir

Leave a Comment

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.