Kayıt Ol
Haz 18, 2014
956 Views
0 0

Yastık Kılıfları

Written by

Hiç mi hatırımız yoktu

Hiç mi gönlümüzü alan biri bile çıkmıyordu?
Hiç
Hiç hatırımız yok muydu
Mavilikte
Bir bardak çayı,karıştırma halinde
İçinde iki şeker bulunan bardakta
Karıştırma halinin içinde
Eylemde
Gökyüzünde hiç mi değerimiz yoktu?
Hiç mi hiç yoktu

Evden dışarıya atılan ilk adımda
İkinci adıma geçmeden
Daireler çizen bir sokağın sonunda
Yerde oturmuş
Beyazlıkta
İçimden geldiği gibi davranamıyorum
Yapmacık
Biraz da saygısızca
Beyazlıkta
Orada
Orada…
Beyazlıkta

Bomboş bir zamanın
Ne beş para ne de on beş para eden yatak odalarında
Kafaların koyulduğu yastıkların
Kirlenen kılıfları
Yastıkların kirlenen kılıfları
Beyazlıkta
Kirlenmiş,Çeşitli renklerden oluşan
Bomboş bir zamanın kirlenen yastık kılıfları
Çıkar,yıkarız aslında
Biz yıkarız
Yastık kılıfları biraz da böyledir aslında
Gökyüzünde
Devamlı kirlenir onlar
Yastık kılıfları
Ardından,Sonra ve daha sonra
İçimden sessizce ve bir o kadar maviye çalan rengiyle
Bir çay bardağını yere düşürürüm
Henüz şekerleri erimemiş

Bulunamıyor
Nerededir
Bulunamıyorlar
Bahsettiğim şey
Kaşıklar…

Sobanın içinde yeni bir cehennem kurulmuş
Sobanın içinde
Küçük odamın içini ısıtır gibi yapıyor
Dalga geçer gibi benle
Benle en yüksek dalgaları geçer gibi
Bir soba ve bir dalga kendi aralarında akıl almaz bir ittifak kurmuş
Benle dalga geçiyorlar

Susan güvercinler
Şarap kadehleri
Fırından yeni çıkmış bir ekmeğin isyanı
İnsanların ellerinde
Ve tabi ki devamlı karıştırılan çay bardakları
İçlerinde iki şeker
Görmedim ben
Ben görmedim
Gökyüzünde
Gökyüzünde bile iki şekerden az veyaz fazla olan bir çay bardağı

Solucanlar
Onlar
Solucanlar
Onlar
Solucanlar
Toprakların arasından
Kimilerini kendime benzetiyorum
Solucanlar
Onlar görünmemek için
Onlar görünmemek için
Onlar
Garip hareket ediyorlar

Kaliteli bir yapmacık gösteriyorum
Bir başkasına
İçimdeki
Bir başkasına
Gerileyen huzurum
Şimdi,mavilik yerini siyahlığa bıraktı
Bazı şeyler içimde daha çok içselleşiyor
Son bulan bir gökkuşağı renginde
Kaybolan en önemli şeyimizi gibi
Kaybolan onca şey gibi
Sona yaklaşmak sadece solucanlara özgü
Solucanlar sadece bana özgü
İçimde bir iç savaş
Ama zararsız
Zararsız
Bir çocuğun elleriyle bulutlardan hamur yapması
Ve güzel dostluklar
Ve gidişler eşliğinde
Zamanın yastık kılıfları
Bir kez daha kirleniyor
Müzikler son buluyor
Müzikler son buluyor kulağımın hemen yanında

Taşıyamaz oluyor
Gökyüzünde
Uçaklar bedenimi
Taşıyamaz oluyor
Bu toprak parçası üzerindeki ben
Uzaktan solucan kadar
Benden bakınca bir dev kadar
Taşıyamaz oluyor
Ve duramıyorum artık
Duramıyorum
Ayaklarım
Güçsüzleşiyorlar

Ama…

Gökyüzü

Gökyüzü..

Mavilik

Şimdi kalınablir belki

Belki böyle olabilir

Avatar

Latest posts by Bay Golyadkin (see all)

Article Categories:
Şiir

Leave a Comment

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.