Zaman, çevik bir akrep gibi durmadan zehirliyor bütün mutlu anları,
Sense, küçük gülüşlerini yüzünde saklayan bir anne gibisin,
ifadesiz…
Korumacı…
Bütün kirli gözlerden uzak,
ücra bir köşede,
Doğru zamanı,
gerçek bir güneşi bekliyorsun,
diş etlerinde ki papatyaları göstermek için,
Her yaz, kısa biraz,
Her kış, fazla uzun,
Çok fazla gece,
Gidiyorum, sana gerçek güneşler,
Uzun Mayıs’lar getirmek için,
Diş etlerinde sakladığın papatyalarını görmek istiyorum.
Yüz çukurlarına gizlenmiş,
küçük gülücüklerinden öpüyorum
yusuf sinan
