Ne zaman otursan gecenin ışığına
Ay gözlerine dönüşür
Bakamam utancımdan yıldızlara
Bu gece susmaz yine köpekler
Taki kapanır yeşil gözlerin
Doğar yine güneş
Ve ben düşünürüm
Neden bitmez bu bahar
Dayanamayacağımız için mi yaza
Yoksa daha düşmedi mi gözlerinin yeşili toprağa
Bir uçurumun kenarında
Aydınlıktan uzakta ve yalnızım
Hiç olmadığım kadar sensiz ve sessiz
Yeşil ayın altında
Sensiz ve yüzsüzüm hiç olmadığım kadar
Belki de bir daha olamayacağım kadar
