Kayıt Ol
Eyl 17, 2014
1062 Views
0 0

Yokuşlu Tepe

Written by

Yokuşun tepesindeki çimenlikten top sesleri geliyor kulağıma. Çocuklar, var güçleriyle topa asılıyorlar. Hızlanarak merak içerisinde yokuşun tepesindeki çimenliğe doğru ilerliyorum. Yaklaştıkça çocukların ve topun sesleri birbirine karışıyor. Yakın zamanda Emir Efendi Mahallesindeki her yeri betonla süslediler. Geride kalan bu küçük yeşillik çocuklar için değerli bir hale geldi. Çocuklar kimselere aldırış etmeden bütün gün top oynayıp eğleniyorlar. Yeşilliğin karşısındaki evde oturan yaşlı teyze pencereden fırlayıp çocukları azarlıyor sinirini onlardan çıkarırcasına öfkesini kusuyor. Yaşlandıkça evinden çıkmaz, penceresinden herkese laf yetiştirir oldu. Kimse pek umursamaz onu çok söylendiği zaman çocuklar dayanamayıp giderler ertesi gün tekrar gelip top oynamaya kaldıkları yerden devam ederler. Çocuklar nasıl bıraksınlar top oynamayı? Kısa hayatlarında gördükleri en farklı ve güzel yer burası. Gün boyunca anlamıyorlar bile nasıl yorulduklarını. Güneşi batırıp eve dönüyorlar hep beraber. Güçlerinin yettiği kadar topa sert vuruyor çocuklar. Beton binaya sertçe çarpan top, üstündeki tozu bırakıp yeşilliğe doğru hafifçe düşüyor. Uzun süredir elektrik diğerine yaslanmış onları izliyorum. Kendimi toparlayıp çocuklara görünmeden yokuştan aşağı doğru kendime bir yol çiziyorum.

Avatar

Latest posts by Giriftar (see all)

Article Categories:
Anekdot · Hayata Dair

Leave a Comment

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.