Yorgunluk

Şimdi dokunmak bir çiçeğe bahar ayında,
Unutmak tüm düşen yağmur tanelerini. 
Ellerimle parçalamak yani geçmişi, 
Kafa tutmak tüm hoyrat sevgisizliklere. 

Biliyorum, gördüğümden öte bir yer var. 
Tüm yalnızlık boşverilmiş o yerde. 
Hiç kimse uyumuyor ağlayarak ve
Kimse sökmüyor kalbini kendi elleriyle. 

İhtimallerin en uzağından yazmak, 
Yani şiir gibi bir kadına tutulmak. 
Belki bir şişe şarap ile sövmek saymak, 
Mutsuzluğu rakının içine damlatmak. 

Tüm savaşları bitirir gülüşün, 
Kimse ölmez eğer gülüyorsan sen. 
Kan sadece damarda akar artık, 
Tüm masumlar özgür kalır istersen. 

Bak gördüklerin benim kelepçem, 
Ben sana mahkumum sen bilmezken. 
Gardiyan sen hakim sen yargıç sen, 
Nefes almayı sevmek yaşamak bir dirhem etmezken.