Kayıt Ol
Ağu 26, 2017
713 Views
0 0

Yüksek Uç Sert Düş

Written by

Ben bir sanatçıyım

Küstah,uyumsuz,kendini beğenmiş

Dünyanın dönüşünden başı dönen

Her adımda başa dönen

Sorunlarla değil sorularla boğuşan

Günleri gecelere kötüleyen

İnsanın çıplaklığını gözler önüne seren

Güneşedir öfkem

Ruhum siyahın emrinde

Kapadı kapıları gelecek günlere

Ben de misafirim bu kavanozda

Ve  öyle uçmayacağım bir kelebek olup

Öleceğim işte burada çürüyüp

Pişmanlıklarım geçmişimi

Kaygılarım geleceğimi

Geçmiş ve gelecek meselesi de

Yaşadığım anı eskitti

Sonradan öğrendim ki

Yaşadığım an çok kipli bi zamandı

Öyleyim işte ben

Küstah,uyumsuz,kendini beğenmiş

Dengesizim çoğu kez

Kaç intihar mektubumu

Basit bir şiire çevirdim

İsyan ettim delice göklere

Ama yine de ebabiller bekledim

Kırıntılarını süpüremedim umudun

Bu dünya için değil

Belki başka bir dünya vardır diye

Her sigaramda birini sorguya çektim

Hepsi sönüp gitti,zehrini ben çektim

İşte böyleyim ben

Küstah,uyumsuz,kendini beğenmiş

İnancım zayıfladı

Ruhum doyumsuzlaşırken

Yaratanı zevksiz buldum

Yarattıklarından ötürü değil

Bu yaratıklar için belki de

Düzene karşı geldim

Sırf erken kalkamıyorum diye

Çayı hiç sevmedim

Muhabbete davetiye diye

Kahveleri hep soğumaya bıraktım

Aman ha hatrım falan kalır diye birinde

40 yılın hesabını yaptım

Hep sınıfta kaldığım hayat matematiğimle

Böyleydim ben

Küstah,uyumsuz,kendini beğenmiş

Hayalperesttim çok da

Haritaya sığmayan ülkelerde gezdim

Başka dünyalara temel attım

Yeni bir insanlık inşa ettim

Sanatçıydım ya her şey kolay

Çamaşır iplerinde intiharı gördüm

Aynalarda intikamı

İdamımı bekledim

Affedilmek istemedim

Affetmeyi de düşünmedim

Tanrı değildim ya ben

Ölümü topallayarak getiren zamanın

Yaşamda su gibi akmasına

Akıl sır erdiremedim

Ben bir sanatçıyım

Küstah,uyumsuz,kendini beğenmiş

Gördüğüm bu resmi pek sevmedim

Karaladım günden güne

Emeğe saygısızlık ettim ama

Küfrünü bir şarkı gibi besteledim

Yaptığıma özür niyetine

Öyle işte dostlar!

Bu sadece bir hitaptır

Yoksa dostum da yoktur benim

En büyük düşmanım da kendim

Zamanın içine düşme felaketinden beridir

Yaşıyorum bir bedende,hücre hapsinde

Özgürlüğümü bir kuşa armağan etmiştim

Ah keşke sadece emanet etseydim

Varlığımın sonsuzlukta kaybolmasını

Sonsuzluğun zamansızlıkta yok olmasını

İstiyorum son kez

Korkmayın ölmüyorum

Zaten neden korkasınız ki

Bir öç dünyaya bu

Bir göç daha çok

Bir kuş misali ama

İnsan gibi

Özgürce değil

Mecburen yani

Üstüne hislerimi akıttığım kağıtları

Kanat yaptım kendime

Şimdi uçuyorum

Kulağımda son mısrası

Vasat bir sanatçının

Basit bir şiirinin

‘Yüksek uç,sert düş’

 

 

 

 

 

 

ruzgardediki

Fly high,fall hard
Avatar

Latest posts by ruzgardediki (see all)

Article Categories:
Hikaye Öykü · Şiir

Leave a Comment

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.