Uzun Zaman Geçer Kalemi Eline Almayalı
Düşüncelerin Bulanmıştır Artık, Düşmanın Olur Elindeki Kağıt
Önce Oflayıp Puflarsın Gecenin Karanlığı Çöker Üstüne
Ama Sen Lambaya Dokunmazsın, İçini Yansıtır Çünkü Gece
Odan da Senin Gibi Karanlık Olur;
Aydınlık Olmasını İstemezsin Hiç …
Sonra Geriye Bakıp Düşünürsün Biraz Neler Oldu Diye
Zaman Zarfında Hiç’ler Kalır Sadece
Bir Bakmışın;
Mesela Hiç Yüzün Gülmemiş, Hiç Mutlu Olmamışın
Hiç Ağlamamış, Hiç Düşünüp Sorgulamamışındır
Kahpe Düzen Aynıdır Ama Sorun Sadece Senin Hayatın
Olduğunu Sanarsın Bencillikle Başlar Sonra Hırs Yaparsın
Yaşadığın Hiç’ler Ve Çevrendeki Dost Sandığın Piçler
Yıpratıp Üzer Seni Yıkılmamış Gibi Gözüküp;
İçten İçe Kahrolursun;
Yakıştıramazsın Bunu Kendine Delikanlısındır Çünkü
Yazdıkça Kağıda Rahatlar, Yüreğindeki Yükü Azaltırsın …
Sonra O Gelir Aklına Sana Şiirler Yazdıran Kadın
Eski Günlerdeki Gibi İçip İçip Sövmeye Başlarsın
Arkadaşların En Kötü Günümüz Böyle Olsun Der Ama
Bilmezler;
” İyi Günler Senden Geçeli Çok Olmuştur ”
Sonra Onu Unutmak İçin,
Bir Orospuyla Aynı Yastığı Paylaşırsın
İçin Daha Çok Yanar, Bir de Bu Yetmezmiş Gibi
Çevrendekiler de Adamlığını Tartışır
Ama Umursamazsın Çünkü;
Gerçekler de, Doğru-Yanlışlar da Senindir …
Neler Çektiğini, Neler Yaşadığını
Bir ALLAH Bilir Bir de Sen
Aslında Senin En Çok İhtiyacın Olan Şey
Cennetteki Meleğindir..
Canından Çok Sevdiğin..
ANNEN’dir
…
