.
Otobüste müziğimi dinleyerek bunaltıcı sıcağa rağmen kaliteli bir yolculuk geçirmeye çalışmanın yoruculuğuyla boğuşurken mevsimsel geçişlerden kaynaklı sabahları müthiş soğuk olmasına rağmen öğleden sonra oldukça sıcak. Cilt bariyerimi nedenini bulamadığım bir şekilde bozdum ve şu an da cilt kuruluğuyla karşı karşıyayım, yüzümde küçük parçalar halinde derim soyuluyor ve inanılmaz bir cilt kızarıklığından muzdaripim . İnsanın yüzü soyulur mu hiç? Diye isyan etmiyor değilim lakin tek yapabildiğim yüzüme ilaçlı krem sürmek ve beklemek, ancak zamanla iyileşicek. Zaman her şeyin ilacıdır ne de olsa, değil mi? Değil! Her şey zamanla iyileşir mi? Olur mu hiç öyle şey?! Öyle olsa ne bir yara izi ne bir küskünlük ne de dargınlık kalırdı. Ki en iyisi de böyle bence, insan bazen bazı yaralara ihtiyaç duyar ki her şeyi unutmasın. Çünkü insanoğlunun tabiatı bu yara izi geçince hemen unuturlar yarayı, yara varken olanları, yarayı sebep olanları. Nasıl unutmasın? Öyleki kimileri yarayı hala mevcutken bile unutmuyor değil.
