Seni hatırladım bu gün
Bana hep
-ZAMBAK kokuyor saçların derdin.
Seni hatırladım bu gün
Hatırladım ya ellerim saçlarıma gitti
Kavga ederdik hep,
ama sonun da gelir saçlarımı koklardın..
-Seviyor be işte!!!
derdim kendi kendime.
Meğer sen başkasını severmişsin
Sevdiğin kadının saçları da zambak KOKARMIŞ.
Evet öğrendim.
Başkasını severmişsin
O ölünce kokusunu, hasretini de bende gidermişsin
Sen beni değil; benim bedenimde ölü bir KADIN sevmişsin.
Seni hatırladım bu gün,
Hatırladım ya ellerim saçlarıma gitti.
Önce bir tutamını kokladım,
haklıymışsın zambak kokar saçlarım.
Avucumun içinde topladım geri kalan tutamları.
Seni hatırladım. Sen yapardın ama ben yapamazdım
Senin acı çekmene katlanamazdım.
Sonra bir fısıltı geldi kulağıma:
(aşk sevdiğinin tebessümü değil midir aslında)
Ağlayarak avuçladığım saçlarımı,
şimdi gülerek koparıyorum kafamdan.
Makas değmesin saçlarıma(.)
soğuk demir çalar kokusunu.
Senin için koparıyorum ellerimle
Aldırmadan kanın aldığı, kafamdan aşağıya olan yolu
