Benim için yazmak: Korku-Çekingenlik,Mahalle baskısı
İstifa ediyorum başlamadan bu hayata ,sen benim için çalışsan n’olur !
Uyandım Yine hiç birşey yapmak istemediğim bir güne. Yatak faslı,Tv faslı,Kahve Ve altı faslı 1,45 dakika
Hala hiç birşey yapmak istemiyorum ,yalnızım her zaman ki gibi, iç sesimle bile konuşmaya korkuyorum!
Kendi Irak’ımdan ,kendimden,benliğimden korkuyorum. Korkak olduğumu kendime itiraf ettiğim ilk gün değil tabi. Evet; bir cümle 3 kendim
Egoistim ; herkesin olduğu kadar, Tanrıyı ve hayvanları bilmiyorum tabi ,ırkımdan bahsetiyorum .
insanım ,olması gerektiği gibi ! Olabildiğinee, alabildiğine; yediğime,içtiğime ; gezdiğimee,gördüğüme!
Geride kalan onca sınavdan sonra , geriye ne kadar kaldı bilmiyorum.
okuyorum,yazıyorum,çiziyorum. Bu kadar boş vaktin arasında hiç boş vaktim kalmamış, ders notlarından arda kalan boşluğa yazıyorum hiç okunmasını istemediğim şiirimi .
okuyorum demişken; çook okudum , ama hiç okumadım . Teknik ,usul yeri gelirse de edep bilmem , yazarım edebine yandığım dünya Hakkı’nda
yazarım? – Yazamam . – Yazabilirim. Ama yazamıyorum korkuyorum hayattan en çokta kendimden.
Başladığım yerden çok içerdeyim şimdi , ama umudumu orda unutmuşum .
dönsem, dönemeem
dursam,duramam
Dedim ya ,
İstifa ediyorum !
