arlık sahasına çıkışımdan yani varlığın varlığının farkına vardığımdan beri ızdıraplar içerisindeyim. İnsan sorumlulukları ile arzuları arsında hep seçim yapmak zorunda bırakılıyor (cündioğlu) . bana düşen ise hep sorumlulukları seçmek oldu. İste bütün ızdırap, kaygı ve bunalımların sebebi ve sonucu.
Êdî bese (artık yeter ) demek diyebilmek gerek.
arzuları seçmek seçebilmek insanlığın, varlığın, var olmanın, var kalbilmenin mülazımı.
Yine ruh daralmakta, kalp kor ateş gibi köz olmakta , akıl ucsuz bucaksız bir ummanda yolunu şaşırmış bır gemi gibi bir o yana bir bu yana yalpalanmakta. Pusulasız, rotasız haritasız bu hayat ve zaman dalgaları arsında yolu yani kendini bulabilmek heyhat ne büyük bir sürur