Oyuncak Misali!
Kendini boğacağını bildiğinden herhalde, açılmaz/m insan. Kendinden korkacak kadar ödlek ya da korkunç olabilir mi insan? Okyanuslar hep vardı, denizler, nehirler, çakıl taşları… Ceplerime doldurduğum çakıl taşları bile benden evvel…
Posts by author
Gizem Kaya
9 posts
'' ... yazma nedenlerinin kökünde bir gizem yatar. Karşı koyamadığı ya da anlamadığı şeytansı bir güç tarafından sürüklenmeyen hiç kimse, böyle bir şeye girişemez. '' -G.Orwell
Tanrı’dan gelip, sana gitmekti.
Sana ait hissetmek… Nasıl desem? Bir bakıma sırtımı dönmekti Tanrı’ya. Bahar gelmesin diye, kapı eşiklerine havluları sıkıştırmaktı. O taptığım kahve kokusuna burnumu tıkamak, Hava güzelse perdeleri çekmek… Esinti okşar gibi…
Gelişinde bile bir gidiş var, kadın.
Gelişinde bile bir gidiş var, kadın. Onu kapının önünde, her zamanki hırkasıyla görünce dudaklarımdan dökülen ilk cümle bu oldu. Ama seviyorsun. dercesine omuz silkip, o yürek titreten gülüşüyle girdi içeriye.…
Kucağıma Bırakırlar Geceyi
Niye anlamıyorsun ki? İlla anlatmam mı gerek? Kusura bakma, benim cümlelerim alışkın değil dudaklarıma dökülmeye. Onlar, sessiz odaları sever, gece uyumadan evvel tavana asarlar kendilerini, gördülerse bir kağıt, boylu boyunca…
Tanrılar Yarattım
Tanrılar diyorum, Bir ellerinde kalpler, diğer ellerinde Nil. Bir kadının sürmesi akar sayfalara. Tanrılar diyorum, Şiirden anlıyorlar, senden de öyle. Senin, ölümü anlamadığın kadar hem de. Tanrılar diyorum, Tanrılar yarattım…
Üstad, Çıkın Şu Kadının Aklından!
Tut ki, o sevdiğin şarkı çalıyor şu an. Şu uzandığımız tahta zemin, tazecik bir toprak olmuş. Saçlarına tırmanmaya çalışıyor, henüz ekilmemiş çiçekler. Tut ki, o şiir, bedene bürünmüş, çıkıp gelmiş,…
Bihaber
Ben, seni severken bihaber oldum ilkin. Hangi cümlenin hangi kapıya çıktığından. Yetimin solan gülüşünden, Gazetelerin pişkinliğinden. Kururken şehrin en büyük gölü, Bir ülkenin suya dalışından. Ben, seni severken bihaber oldum…
Rüyama Düşmüşüm
Geçenlerde, bir şiirden başımı kaldırınca fark ettim. Bu şehrin suları sen kokuyor. Söküp alamadım yollardan adımlarını. Ayak izlerini seyredenlere kızamadım. Pür dikkat koşarken caddelerde, saçlarım bir şarkıya takıldı. Nefesinin sıcaklığı…
Günahları
Yağmur şehri terk ettiği gibi, dışarıya attı kendini. Toprağın kokusunun boğazına dolandığını hissetti. Yanından geçtiği evlere baktı bir süre. Islanan demir parmaklıkların kokusu, kanın tadını anımsattı. İki saat önce gri…