Kayıt Ol
Haz 5, 2014
1006 Views
0 0

Kucağıma Bırakırlar Geceyi

Written by

Niye anlamıyorsun ki? İlla anlatmam mı gerek?
Kusura bakma, benim cümlelerim alışkın değil dudaklarıma dökülmeye.
Onlar, sessiz odaları sever, gece uyumadan evvel tavana asarlar kendilerini, gördülerse bir kağıt, boylu boyunca uzanırlar.
Güneşin doğmasına beş varken, kucağıma bırakırlar geceyi.
Onlar alışkın değil gün ışığında gezmeye, gözlerin önünde soyunamaz, utanırlar.
Gözlerine bakamazlar uzun uzun.
Beni seviyormuşsun, onlar diyemez böyle şeyler.
Bir keresinde dediler. Her harfi kanadı, sayfalar kendi kendini yırttı.
Bir kere dediler ki sorma. Ölmeyenlerin dahi, günahını sırtlandı.
Şimdi sen ve senden sonrakiler…
Seveceğim herkesten özür dilerim şimdi, beni sevenlerden bir özür daha…
Çok sevince kopan bir ip boynumdaki, ölümle ölmek arasında bir ‘keşke’dir belki.

Gizem Kaya

'' ... yazma nedenlerinin kökünde bir gizem yatar. Karşı koyamadığı ya da anlamadığı şeytansı bir güç tarafından sürüklenmeyen hiç kimse, böyle bir şeye girişemez. '' -G.Orwell
Avatar

Latest posts by Gizem Kaya (see all)

Article Categories:
Deneme · Şiir

Leave a Comment

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.