pearl

Kafamın içinde çok yersiz zamanlarda yersiz anılar beliriveriyor, kestiremiyorum bir türlü.  Gereğinden fazla düşünmeye başladım. Durduramaz oldum artık. Her şeyi en ince detayına, çizgisine kadar üstelik. Böyle nereye varırım bilemiyorum.…

Hani gökyüzü masmavidir, bulutlardan şekiller çıkarırsın, güneşin ışığını iliklerine kadar hissedersin ya hani ne olduğunu anlamadan güneş kayboluverir bir anda gökyüzünün deniz mavisi yerini karamsar, buğulu bir griye bırakır ya.…

Nefes alıyoruz, nefes veriyoruz, Nefes alıyoruz, nefes veriyoruz. Alıyoruz, veriyoruz.. Peki ya bir gün alıp da veremezsek ? Yaptıklarımıza, yaşadıklarımıza, söylediklerimize değil de; yapamadıklarımız, yaşayamadıklarımız, söyleyemediklerimiz için pişman olmaz mıyız…