Nangunzen

Tutulmayı izliyordu, ay tutulmasını. Denizin gecenin sisinde homurdayan dalgalarına ışık tutan Ay’a öyle bir bakıyordu ki, tutulmayı bir tek Ay’ın yaşamadığını anlatıyordu ruhsuz canlılara. Kulağına bir ezgi, hastalıktan zayıflamış vücuduna…