Kitap Gönder
Oca 14, 2019
146 Views
0 0

Hasta

Written by

Tutulmayı izliyordu, ay tutulmasını. Denizin gecenin sisinde homurdayan dalgalarına ışık tutan Ay’a öyle bir bakıyordu ki, tutulmayı bir tek Ay’ın yaşamadığını anlatıyordu ruhsuz canlılara. Kulağına bir ezgi, hastalıktan zayıflamış vücuduna fısıldıyordu ve daha da harlıyordu. Gazı bitmiş çakmağı bile sigarasını yakmak için yanıp tutuşuyordu. Fakat, hasta hiçbirine aldırış etmiyordu. O birkaç saatliğine de olsa güneşe bakabiliyordu; ay artık onun güneşi olmuştu bu dilimde. Karanlığın pusunun ardındaki dağlar, küçük çocukların kalemle yaptığı yamuk giden bir çizgiye benziyordu. Ay bulutun ardından çıkınca ise dağlar gözüne çocuksu gülümsemesi olan bir ihtiyar gibi gelmişti, titrek fakat umutlu bir gülümseme. Yine kafasını yukarı kaldırıp gözlerini alan güneşine bakabilmenin keyfini yaşıyordu. Öyle ki, her yutkunuşunda boğazındaki adem elması cehennemin yedi kat altından meşe kütüklerini beynindeki nöronları beslemek için inip çıkıyordu. Sonra gözünü açıp kapadı.

Latest posts by Nangunzen (see all)

Article Categories:
Edebiyata Dair

Leave a Comment

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.