Yine kaybolmuş bir yerlerde,bekle geleceğim dedi ve gitti ve ne zaman geleceğini kendi bile bilmeden …
Yüreği gözyaşları ile dolu biliyorum bilmiyorum sanıyor ama anlıyorum haykırırcasına yorgun yüreği
Çok mutlu sanıyor kendini gökyüzüne uzanabilecek kadar hem de görmüyor muyum sanıyor gülüşünün arkasındaki zoraki güçleri…
Koca bir kasırga içinde o kadar o kadarrrrr huzur dolu ki anlamıyor kasırganın onu çok uzaklara yalnızlıklara sürüklediğini ama ben buradayım görüyorum kurtarmaya çalışıyorum uzatıyorum elimi oralı olmuyor. Olacakların farkındaymış oysaki çözememiş bu tarafı pek öyle ya da böyle biliyor sonun ne olacağını şimdilik bu huzuru seçmiş yalan da olsa …
Bir anda yoksun gibi hissediyorum diyor evet ben, sen diyor sen gidince biz yokuz diyor bilmiyor ki ikimizde bir kafeste hapis olmuşuz ne giden var ne gelen…
Şimdi ben o olmuşum bir bütün gibi. Güveniyoruz artık birbirimize başka çaremiz yok. Tek bir gerçeği ona asla söyleyemiyorum, onun çiçekler açan ruhu varlığımızın tek sebebi.
