Savunmasızlığını gördüm.
O gün,aslında ne kadar yalnız olduğunu anladım.
Birileri tarafından ne kadar sevilirsen sevil içinde hep korkak,tedirgin ve masum bir çocuk olduğunu anladım.
Sen yalnızsın ve hep böyle olacağına kendini inandırmışsın.Kendini sevemeyen ve istemeyen kalbinde aslında kimselere yer yok.Kimseyi sevemiyorsun,sevemiyorsun.
Canım…
O küçücük kalbinin evim olmasını nasıl isterdim,bilsen…
Sevgilini,ona aşık olduğuna inandırıyorsun.
Ama yapamazsın.
Kimseye aşık olamazsın sen,istesen bile.
Öyle ürkek ve yalnızsın ki.
Keşke sana birazcık yıldız tozu verebilseydim.
Keşke seni o soğuk karanlığından çıkarabilseydim.
Öyle kapalısın ki sevgilim…
Öyle korkaksın ki…
Seni hiç mutlu edemeyeceğim için üzülüyorum.
Ben,kurtarıcı bir melek değilim.
Sıradan biriyim,öylesine sıradan…
Keşke melek olsaydım sevgilim.
Keşke,bir gece yarısı pencerene konabilsem
Ve o masum bedenini yatağında bırakarak
Bütün o karanlığını ardında bırakarak
Seni sınırları olmayan zamana götürebilsem
Ve adı hiç bilinmeyen bir galakside
Evrenin en yalnız köşesinde
Seninle oturup,
Tüm bu acizliği seyredebilsek…
BİR AŞKIN İZDÜŞÜMÜ
