hiç doğmadığınada inandım
hiç ölmeyeceğinede…
belki ben ölünce sen doğarsın
yada sen ölürken ben doğdum
seni öylesine arıyorum ki
nasıl teğet geçer zaman bizi
o kadar tükettim ki kendimi
karşıma çıkarsan eğer
hiç kalmayacağımdan korkuyorum
seni arıyorum.
daha yüzünü bile görmedim.
seni tanıyorum…
ve bu yüzdendir ki
bütün o insanlara yabancıyım
kendimi bir yönetmenin mönitöründen izliyorum
bakış açılarımı yakalayamadım hala
ve bütün o kalabalık caddelerde
bir gün hiç görmediğim yüzünü tanıyorum
hiç doğmadığınada inandım
hiç ölmeyeceğinede…
peşinden gelseydim belki
deseydim ki ‘ sen,sen o sun’
eminim korkarak bakardın yüzüme
işte o zaman unuturdum yüzünü
hatta bir daha hatırlayamazdım
peşinden gelseydim belki
ben kendime bile kalmazdım…
hikayeler anlatıyorum
ve sonra gidip yaşıyorum
ne kadar çok hikayem olursa
o kadar çok yaşarım belki
günün biri giyinir gelir yağmurları üzerine
sonra her şey ıslanır
bir hikaye daha anlatırım sana
bu seferkini yaşayamam belki
