Bir kuyunun karanlığından çıkmaya çabalıyordum umutsuzca. Bir el uzandı beni kuyudan çıkartmak için. Önce tutmak istemedim, korktum, güvenemedim, sendelerim düşerim incinirim diye… Sonra içimde bir umut belirdi çocuksu… Aydınlığa çıkma umuduyla uzandım ellerine ama tutamadım, düştüm. Tekrar kuyunun karanlığında kaybettim kendimi ama umutlarımı değil, belki bir gün ellerimiz tekrar kavuşur diye…
BİR TUTAM UMUT
