Nerede kalmıştık…
Tonlarca kelimeyi sakladığım bir gece var önümde.
Öyle çok yakınasım, öyle çok yakınasım var ki…
Dinleyecek kimse bulamadığımdan suskunum…
Kalbim soğuk, ellerim ve ayaklarım üşüyor.
Kimi bulsam da anlatsam,
Anlatsam da anlasa,
Anlasa da anladığına inansam.
Kalbim soğuk,
Ellerim…
Aynı cümleleri defalarca söylemeyi huy edindim.
Huy edindim de yoruldum mu diye sor,
Yorulmadım.
Mutlu musun diye sor,
Sanki eksiğim.
Sanki sırtımı yaslayacak hiç kimse yok.
Sanki anlayan…
İnsan büyüyünce mi böyle oluyor,
Hani hep anlatamadığı bir şey içinde…
Ne çok birikiyor bir bilsen,
Susacak o kadar çok şey var ki…
Kalbim soğuk,
Ellerim parmak uçlarıma kadar üşüyor.
Sarılacağım yalnızlığım bile benden medet umuyor.
Kalbim soğuk işte,
Ellerim…
