Gece güne vurmaz vuslatını,derdini.İnsanlar güleçtir,sefa içinde gibidir.Bir iki söze karşılık iyilik haberleri düşer dile.Amansız gecelerinden kime ne ki.Herkes bir haber birbirinden.Eşi de bilmiyor ki ruhunun temennisini.Kimse söze dökmüyor, içinden sökemediklerini.Bir iki saat ileri gidiyor ,bir iki saat geri gelmiyor zaman.Hoşnutsuzluğa kapılıp gidiyoruz bir serüvenin içinde.Bir ihtiyaca düşsem olası bir kara günümde,inanca düşerim yine.Yolculuğa çıkarım,uzakları tanır yakınları unuturum.Yakındır düşman,bir tetik,üç beş düşman,altınsız sözlerden ibaret hayatımı bırakır da giderim kime ne.Bir iki saflığa inanıp koyulmuşum insanlara beklenti koymuşum,onlar bana karşı bir iki yalan.O yol artık bana mübah mıdır?Günahkar çıkaracak belli,içimde ne varsa koyana kadar uğraştıracak beni.
Olsun ki razıydım.Biliyordu hayat kimin kim olduğunu,hangi günahı kime koyacağını.Hangi derde kimi düşüreceğini.Ne varsa içinde koyuyordu meydana,ortalık sefasına düşürecek belli.Devin yanında yasçı olmanı istemiyor,zorlama hayatın çilesini.Yıpratma boş yere kendini.Gemiyi karaya bağlama,halatın ucunu keskin kesicilere dayadın mı huzur verir sana deniz.korkma denize açılmaktan.Denizlerdir hak yolunu bulan,bulduran.Gökyüzüdür aşığı,denizin.Gökyüzünden kuş gelir,sevgi gelir.Kötü söz düşmez.Kimse ah almaz maviliklerde.Kimse günah katı çıkmaz içine,inanma o insanların dediklerine.Kuşu kafese onlar koydular.Seni de koyarlar,yüzmesini de uçmasını da bilmezsin.Çok düşersin öyle öyle öğrenirsin. 
