Kayıt Ol
Kas 24, 2017
898 Views
2 0

Büyüdükçe Kirleniyoruz

Written by

Büyüdükçe kirleniyoruz. Kirletiyoruz. Tutkularımız, isteklerimiz, arzularımız artık masumca değil. Hayallerimiz artık saf ve temiz değil. Masumiyetin hiç bir harfini içermiyoruz, hiç bir betimlemesine uymuyoruz. Üzülüyorum bu duruma, her çocuk gördüğümde kendi kendime ne kadarda masumlar diyorum, yüreğim sızlıyor. Sonra kendimi dalmış bir halde onları izlerken buluyorum; Kalplerinde kine, öfkeye, kıskançlığa, kötülüğe dair en ufak bir şey yok. O kadar iyi niyetliler ki kalpleri mas mavi, bizimkiler gibi zamanla kararmıyor. Keşke bizde büyüdükçe masumiyetimizi kaybetmesek ya da kaybetmek zorunda kalmasak. İnsan büyüdükçe daha ağır şeyler yaşıyor, ağırlığının fakına varıyor, yaşadığı olaylarda hayal kırıklığını, kini, öfke duymayı öğreniyor. Büyüdükçe daha çok insanla tanışıyor, uğradığı her kötülükte, kötülük yapmayı öğreniyor, yavaş yavaş içindeki iyiliği unutuyor, kırıldığı her iyi niyetinden art niyeti öğreniyor. Güvendiği her dağa kar yağışını izledikçe, güvenmemeyi öğreniyor. Kendinden her bir şeyler anlattığı anda dinlenmediğini, anlaşılmadığını, anlattığı her şey hakkında ön yargıları gördükçe susmayı öğreniyor, kendiyle konuşmayı, anlatmamayı. Her yüzüne gülenin samimi olmadığını, aslında samimiyetin aranmayacak kadar çok uzakta olduğunu, artık insanların ona yaptığı gibi sevsin sevmesin sadece yüzüne gülüp, arkadan konuşmasını öğreniyor. Evet öğreniyoruz ve öğrendiğimiz her şey kara bir leke, kalbimizi, ruhumuzu karartan. İşte böyle; Büyüdükçe, öğrendikçe kirleniyoruz.

Ayşe Sümeyye Akın

Ağır geldi bir yerden sonra kimseye anlatamayıp sürekli kendimle konuşmak. Bende yazmaya başladım
Avatar

Latest posts by Ayşe Sümeyye Akın (see all)

Article Categories:
Deneme

Leave a Comment

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.