Bugun sıradan bir pazar gunü..Hani şu ailelerin geleneksel hale getirdiği ‘kahvalti’ gunlerinden.Bir pazar günü daha odam da oturmuş halde insanları sorgulamaktan kendimi alamiyorum.Nasil kendilerini tanittiklarindan bu kadar uzak olabiliyorlardi? Sanirim bir ömur sorgulayacagım bu sorunsali. Bir seyi ya istiyorsundur ya da istemiyorsundur.Olmasini istedigin bir sey icin ya caba gosteriyorsundur ya da gostermiyorsundur.Karşinda ki insanin olmak istedigi kisi gibi mi davraniyorsunuz yoksa hala isteklerinizi bulamadiniz mi? Keske bazi seylere basit yonlerinden bakabilsek dostlarim.Emek,çaba, ve uğraş neden benim için bu kadar önemli? Ya da neden diğerleri için bu kadar önemsiz.İlgi ve sevgi yoksunluğu dostlarim..Her seyin sebebi bu işte. ‘Kafamızda oluşturduğumuz dilek-şart kiplerinden başka bir şey değildi kişiler..’ Nasil istediysek öyle gördük. Sadece bizler fazla düşündük o kadar. Şimdi hepinize mutlu pazarlar dostlarim mümkünse..