Can acımın çan eğrisi yâr; aşktan o kadar düşük not aldım ki beni geçti kopyalı sevdalılar. Derbeder komşumun ay yıldızlı gözlerinin bana bakmayan fotoğrafını asıp da pankartlarda sana baktığı ihanet tuzağının sembolize çiçeğiyim. Koklamazsan, darılırım.
Hep başkalarına bakıyorsun. Azerbaycan bile komşu oluyor gözlerine; görüp de kalbinin cenderesini, bana sokulan playbacklerde canlı yayına geçen kalp sesimin alayına başköşede beni alay konusu ediyorlar.
Uf! F bile üfledi artık. Felaketsin, kalbimin yarımadasında sensiz yüzmeyi marifet saydığım gururlu bikinilerimin hepsi ıslak, üşüyorum; istemiyorum onları artık.
Dön sen. Dön, dön, evet. Dön, çok acılaştım. Çok yalnızlaştım. Çok çabaladım. Hiçbir kumsalda izi yok artık ayaklarımın. Sensiz hiçbir yerde, hiçbir zamanda, hiçbir kimseye görünmüyorum çünkü.
Dönsen, dön. Gık dersem, dudak payı ihtimallerde ağacın kuşuna kul dediği yalancı bahar olsun bu aşk.
Yeşili murat mı, kahverengisi senden mi, kararı sen verirsin. Dön sen. Hele bir dön. Bakarız.
Dilara AKSOY
