En nahif yanım, merhaba..
Gece olmuş.. Tüm vücudu kaplayan bir hüznün tam ortası gibi ahvalim. Tarifi imkansız cümleler zihnimde utangaç.. İçimde konuşan biri var. Hiç susmayan.. Yorgun düşmüş her uzuv.. Doluşan özlemin ağırlığı bu. Zira yitirildi benlik. Omuzlar yorgun.. Dilde konuşmaya takat yok. Sukut en derin çığlıklarını atıyor usul usul. Yok olanın varlığına yanıyor. Hiç yokken bile her şeyden çok var olanın.. Ah diyor lisan.. Ah.. İçime dokunan sen olmayaydın. Karanlığın içine karanlık yüklemeyeydin. Ah sen.. Sen yokken var olanım. Hiç gelmeden hasret kaldığım. Dokunmadığım. Dokunamadığım. Ve belki hiç dokunamayacağım.. Kelimelerimin aciz kaldığı yerdir an. Yüreğin kor olduğu vakit. Canın akıldan kaçtığı. Kendinden kaçıp sığınılan limanın yokluğunun elemini çekme vaktidir bu. Acı.. acının canlı tarifi saatler. Takvimler.. Uyu sen iki gözüm. Yanışıma yastığım şahit.. İyi geceler can bildiğim. İyi geceler olduğun şehre.. Söyle iyi baksın sana.. İyi geceler pencerem, gökyüzüm. İyi geceler sokağımdaki acımasız lambalar. Ve sezen abla, sana da iyi geceler..
