Kayıt Ol
Eki 9, 2014
1846 Views
3 0

Eylül Notları II

Written by

“Vakit bir sonraki merhabanın vakti, merhaba. ”

Sabahın telaşı bir yana, gecenin sakinliği sahne alıyor şu dakikalarda. Erken saatlerde başlayan telaşlı kargaşa, yerini rüzgârın yönetimindeki orkestraya bırakıyor.

Sonbaharın ilk hissi, elçisinin 17. gecesine denk geliyor takvimlerde. Yapraklar ilk kez bugün yüz tutuyor sararmaya. Yapraklar soluyor. Sonbahar rüzgârıyla kurutur yaprakları da, yağmurunu da esirgemez ev sahibi ağaçlardan.

Yağmuru beklemek umuda karşılık gelir henüz basılmamış sözlüklerde. Elbet kuruyacaktir umutlar da solan yapraklar gibi. Ama tükenmesi imkansıza bir kala.. Göçebe yaşar umutlar. Ne yerleşik hayat, ne de terk-i diyar denir. Size de uğrar yokluğu. O vakit tek ilaç sevgidir.

Sevin! Elleri korkak olanın kalbi de korkak olur. Korkarak sevin. Umutlarınızdan korkun ama umut etmeyi sevin. Yokluğundan korkun, ama bir gün geri döneceğini bilerek sevin. Şayet dönmezse, buna da bir cevap arayın, yorulun, tükenin. Yolun sonunda elinize kendinizi kandırmadığınız bir cevap alarak başlayın yeni yenilere. Aynı cevabı almadığınız yeni ve belki de cevaplandıktan sonra tekrar sorulması gülünç olacak sorular…

Sonu gelmeyen bir yoldasınız. Her sorunun ardından gelecek cevap, yeni sorulara açacaktır kapıları. Ve,ve,ve… bu arayışta umudu doğurmak gibi göçüp gitmesini bir çift buğulu gözle izlemek de ihtimaller dahilindedir. Göçüp gitmesi sizi yıldırmasın, vereceğiniz en büyük savaş umut adınaysa, daha en başından ilk cephedeki galibiyetinizi yaşayabilirsiniz.

Tuğçe Teymuroğlu

Tugce Teymuroglu, 18, Van
Eylül'ün son demi.
Yitirmişlerden biri.
Avatar

Latest posts by Tuğçe Teymuroğlu (see all)

Article Categories:
Deneme

Leave a Comment

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.