Kitap Gönder
Nis 21, 2016
919 Views
0 0

Feda

Written by

Feda-designstyle-candy-m         Perdeleri çektim, ‘Karagöz Hacivat’ seyirlik oyunu değildi ki bu aşk. Oynamaktan yorulduğunu fark edip gittiğinde sen; evcilik oyunlarım da sona ermişti benim. Ne sen hastasını iyileştiren bir doktordun artık, ne de ben senden şifa bekleyen o hasta… Bittiğini bittiğimde fark etmiştim. Köşe kapmacalarımızın evet hayırlı oyunlarımızın hiç tükenmeyen inatlarımızın figüranlığa tercih edilen bitik oyuncularıydık biz artık. Aşk yönetmeni bizden bıkmıştı, hep aynı acıya oynuyorduk; hep aynı beklentilerle sevdalı gençlere seyrettiriyorduk kendimizi, bir noktadan sonra onlar da anlamışlardı artık, bizimki tükenmiş bir oyundu. “Aşkım” diyerek çağırdığın aşkın geliyor aklıma, benden sonra kalbinde bir heyecan kaldıysa;  o aşka ait artık diyorum… Seni sadece kendime anlatmadım bunca yıldır, seni duvarlara, kaldırımlara, sokak çocuklarına, kedilere, köpeklere; yağmura, kar’a, doluya ve senden güzel olmayan güneşe de anlattım. Sensizliğin repliklerini ezberlediler, “dön” demeyi öğrendi kediler. Okuma yazmayı henüz sökemeyen çocukların öğrendikleri ilk kelime “gel” oldu sayemizde.

Ama artık perdeleri çektim, partnerim ateş alınca rolüme; oynamak benden yana da mümkün değildi.

Ağlamak istiyorum, biliyor musun? Sen benim göz sağanağımın şemsiyesiz beni sırılsıklam ettiği tek gerçektin. Bazen de özlüyorum, sonra “Bir başkasına aşkım diyor ya hani; sen bu oyundaki seyirlik bir figüransın artık belli…” diyorum.

Bir gün gözlerimiz birbirleriyle buluşursa yeniden; bana öyle sever gibi bakma. Sakın bana öyle bakma. Çok alıştım ben yalnızlığın paspası olmaya, eğer sen bana öyle bakarsan ben bir daha kendimi yalnızlıktan ayıramam. Başkalarını sevemedim, aşk bir sokak lambasıydı sanki ve bende hep karanlıktı o sokak. Yanmıyordu bana ışıkları o sokağın… Senden sonra hiç kimseyi sevmedim ben, sevmeyi öyle bir unuttum ki; bir gün kalbim yeniden aşkla çarpabilirse korkarım o telaşından. O derece yabancı, o derece uzak ki bana artık…

Bak, sezen aksu benim yerime itiraf ediyor sana. “Seviyorum, kahretsin” diyor şimdi. Onu itirafçım olarak tuttum. Ben söylersem aşka yazık olur, yalnızlığın beni boğası gelir; dayanamam dedim. Sağ olsun, o da beni kırmadı. Seviyormuş, kahretsin… Çok sevdim, kahretsin…

Çok… Çok sevdim seni kahretsin… Aşk yönetmeni “Kestik!” demeyinceye kadar size; ben sizi izlemeye devam edeceğim sevdiceğinle… Oyununuzun sonunu merak ediyorum, nikâh masasında biterse evet demeden önce ona, yalvarırım gözlerini bir dakikalığına kapat. Eğer hayalinde görürsen beni, bil ki ruhumun şifalı yanlarından bir an olsun öptüğün için bu can sırf bunun için feda oldu sana…

Dilara AKSOY

Latest posts by Dilara AKSOY (see all)

Article Tags:
·
Article Categories:
Deneme

Leave a Comment

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.