Bir Pazar günü
Geleceğimden Gelmiyeceğime bir not
Yine her nöbet günü olduğu gibi sabah erkenden kalkmış hazırlanıyorum. Sabahları evde kahvaltı yapamam iştahım olmaz yani hiç olmamıştır. Yolda giderken insanlara dikkat ediyorum da herkes hayatın akışına bırakmış kendini herkesi yüzü asık sinirli gergin… Kahvaltıyı eve yapmam dedim ya arkadaşlarla o sohbet ortamında bir kahvaltının değeri gerçekten çok yüksek orda yapılan o muhabbet evde yalnız başına yaptığın kahvaltının yanında bir hayli değerli acaba bu yüzd n mi evde kahvaltı yapamıyorum… Bir Abimiz emekli olacak geldik gidiyoruz diyor. Gerçekten insan bi düşünüyor geldiiik gidiyoruzzzz. Peki, gerçekden gelip giderken o aradaki ufak boşluk da gerçekten yaşıyor muyuz?
Bazen zamanın yetmediğini düşünüyorum. Bence saatler altmış dakikadan yüz dakikaya çıkarılmalı hafta sekiz güne ay kırkbeş gün, yıl beşyüzkırk gün çıkarılmalı… Uyku çıkar yemek zamanını eksilt vakaya git vakadan gel formları gir eve git çalış uyku ve sar tekrar başa tekrar tekrar bir döngü halini alıyor. Sanırım akışına bırakmamak lazım değil mi? Off offf of ki of…
Yaş olmuş altmış İçimden kendimle konuşmaya başladım onla da hallettim meseleyi;
“altmış sene olmuş” dedi “altmış seneni bir özetle” dedi. Bir sayfa düz yazı zor yazdım. Biz bu yaşa kadar;
Anı kaçırmışız
Hayat kayıp gitmiş
Hayatı Iskalamışız
Keyfimiz sürekli bir şeylere bozuldu.
Hep hayatımın böyle devam edeceğiniz sanmıştım.
Bu sıkıntılı hayatta insan kendisine bir yol çizmeli şöyle yavaş yavaş sindire sindire yürüyeceği arada bir taburesi olan bir çay bahçesinde bir çay içmeli sonra dinlenmeli tavşan kanı çaylar muhabbetle yudumlanmalı
Sade insan ne isterki hayattan sade yaşam… zoru olmayan bir yaşam…
Yaşanan yaşandı geçti mazi denen hayatın dünü ve bir saniye öncesi… yarının endişesi bugünü yiyip bitirdi…
Her insan kendi hayatının yapıcısı amelesi mimarı tasarımcısıymış aslında.
Yine içime döndüm
Çiseleyen bir yağmurdanmı yoksa gözyaşlarımlamı ıslandı bedenim sırılsıklandım…
Hep yarın için yaşamıştım yarın gerın bir anda gelmidi hiç gelmez sanıyordum ama geldi zaman yerinde durmadı…
