GÖNÜL DEFTERİ
Gönül defterimden bi’ yaprak daha kopuyor.
Ey neredesin gönüllerin efendisi?
Ben biçare bekler dururum seni.
Yüreğim mahzun, aklımsa firarda
Söyle bana ey sevgili! nedir bu hal’ın çaresi?
Kavuşmamız mahşere mi kaldı?
Sensizliğin içinde kaybolurken ben,
Bana biçtiğin bi’ ömür müdür araf?
Gel olalım kendi cennetimizde Adem’le Havva
Gönüllerimiz bir ola gözlerimiz aşina
Sensizliğin kıyısında vurdum karaya,
Ne olurdu hissi kablel vuku ola,
Sen bi gül tanesi bense bülbül
Ben pervane sense ölümün tatlı busesinde aydınlığım
Ey sevgili! zaman varken ne ola gel dür şu defteri.
Yoksa ne sen gül ne de ben bülbül ola.
