Kayıt Ol
Tem 22, 2014
771 Views
0 0

Hata 2 kişidir

Written by

Aslında her şeyin daha iyi olacağını zannetmiştim.Dikenlerin kopup güllere kucak açacağını beklemiştim.Demek doğruydu bu çarkın dışına çıkamazdım.Çıktığım an mayına basmış gibi parçalanırdım.İçim de bir şey o kadar acıyor ki sanki yazgımın dikeninden bir parça kanımda geziyor.Yorgunum.Uzun zamandır yorgunum.Ama böyle yaşamak zorundayım.Hiç bir şeyin iyiye gitmediğini görerek yaşamak zorundayım.Yıllarca bunun için dua ettim.Yıllarca bunun için göz yaşı döktüm.Her gece yastığıma bir kirpik bıraktım ve dedim ki böylesi daha iyi olacak.10 sene ardından kabul edilen dileğim ilk zamanlar bana derin bir mutluluk verdi.Sonunda dedim.Yaşayacağım.Kimseye sığınmak zorunda olmayacağım.Ama görüyorum ki hiç bir şey değişmemiş.Ve hayatımda hiç bir şey daha iyiye gitmemiş.Ne ben bu çarkın dışına çıkabilmişim nede acım bir nebze kurumuş gözlerimde.Bir kez olsun toz tanesi olmak isterdim.Görünmemek ve kaybolmak.Çünkü ağırlığım ve içimdeki acı beni hiç bir mutluluğa yükseltmiyordu.Oksijen bile acıtmamıştı ciğerlerimi bu kadar.Şimdi bana yardım edecek kimse yok.Gidecek ve avuç içlerimi hapsedecek bir kapı yok.Mecburiyetimin gölgesinde dilediğim mutluluğun güneşinden çok uzağım.2 insan 2 farklı hayat ve buluştukları tek nokta ben idim.2’side rüzgarın ıslığına dayanamamış ve bir yol ayrımının zıt kısımlarına uçmuşlardı.Bana seçme hakkı verilmemişti yakın olduğum ilk kola sarılmıştım.Mecburdum.Sevdiğim tüm insanlar bana hayatta en çok acı çektiren kişinin söylediği sözleri, yüzüme çarptığı zaman ölmeyi diledim.Tutunduğum o kol benim hayatımda ki tek şanstı.Çünkü etrafımda hiç kimse yoktu ve ben kasvetin içinde yaşıyordum.Bırakırsam kaybolurdum.Korkuyordum.
Düşünmüyorlardı, ne hissedeceğimi yada içimde neleri öldürdüklerini düşünmüyorlardı.Anlayamazdı kimse.Anlamalarını beklemiyordum.Çünkü elimde bir gül vardı gülümsüyordum.Ama avuçlarımı kanatan dikenleri kimse görmüyordu.Orada acıyan bir şeyler vardı.Sadece ben biliyordum.Anlatmak istediğim herkes gülün güzelliğini fısıldadı.Ama canım acıyordu.

Geceden korkuyordum.Karanlıkta aklımdan geçen her bir cümle bana onu getiriyordu ve ben korkuyordum.Yinede vazgeçemiyordum işte.Her şey gibi ondan da vazgeçemiyordum.O kadar midem bulanıyordu ki hayatlarına ortak olduğum ilk güne dönebilsem ölmek için yalvarırdım.Bu böyleydi.Birileri hatalar yapar,birileri en güzel sevinçlerin içine zehir damlatır ve sen tek bir yudumda mahvolursun.Yaşayan herkes bir hataydı aslında.Hepsi zehirliydi.Herkesin içinde ölene kadar bir zehir dolaşacaktı.Kimileri daha erken ölecekti kimileri daha güçlü kalacaktı.Bir bildiği vardı elbet Tanrının bir zehri mevcut olduğu etle birlikte ancak bir toprak çürütebilir idi.
Döngü buydu.Herkes farklı yüzlerle, farklı acılarla, aynı zehri taşıyordu.Doğduğun anda attığın ilk çığlık bu zehirdi.Göz yaşı bile atamazdı bu kör acıyı.Hepimiz bir hatanın sonucun da doğduk.Büyüdük.Kimimiz öldük kimimiz toprağa gömüldük.Cehennemde hayattı cennette.Ve hayat öyle bir çarktı ki tüm bedenimizi sarmalayan,kimse kimseyi kurtaramazdı.Hepimiz bir zehirle doğduk, başka bir hayatı öperek bulaştırdık kendimizi bu çirkin çamura.İnsan Tanrının en büyük kusuruydu.Bir yerlerde yanlış yapmış olmalı ki yer yüzüne bıraktığı hiç bir yağmur damlası bu kuraklığı dindirmiyordu.
Bana vaad edilen ödülün binlerce adım uzağındayım.İlerlemeye çalıştığım her bir ayak darbesinde daha da bitkin düşüyorum.Hapis olduğum çarkın ağır yükü ve beni çevreleyen büyüklüğüyle herkesi yıkıyorum.Daha da yalnız kalıyorum.Yere düşenler ve çarptıklarımdan fısıltıya benzer küfürler duyuyorum.Bedenimin ezildiği ağırlığı kimseye göstermeye gücüm yok.Kime çarptıysam onlardan bir parça daha eklendi üzerime.Biliyorum,eğer yenilirsem dibe batarım.Ve eğer dibe batarsam hak ettiğim huzurdan uzağa savrulurum.

Hepimiz aynı yer yüzüne saçılmış tohumlarız.Verdiğimiz her nefeste ve dokunduğumuz her beden de koca bir hatayız.

Avatar

Latest posts by idilcetinkaya (see all)

Article Categories:
Deneme

Leave a Comment

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.