Kayıt Ol
Nis 5, 2019
96 Views
0 0

hayatın boşluğundayım

Written by

HAYATIN BOŞLUĞUNDAYIM

Saçlarıma tek tek aklar düşüyor,

Gözlerim her gün her saat yaşlar döküyor,

Dünyamı aydınlatan umut ışığı her gün biraz daha sönüyor,

Söylemiyor artık gönül ırmağım o güzel sözlerini.

Karanlıklar bir örümcek ağı misali etrafımı sarıyor,

Yüreğim sönmek bilmeyen nefret ateşinin ortasından çıkamıyor,

Gözlerim doğduğunu bile bile sabah güneşini arıyor,

Gönlümün bahçesi söküp attı açan sevgi çiçeklerini.

Güller hayatı sevdiren kokusuna artık hasret bırakıyor,

Düştüğüm boşluk elimdeki bütün güzellikleri alıyor,

Sazım mutluluğu değil acıları çalıyor,

Sevdiğim çekti üzerimden güzel gözlerini.

Etrafımdaki güzellikler birer birer kayboluyor,

Gönül ırmağımı sevda yerine yalanlar dolduruyor,

Umutsuzluk idam ipim oldu beni boğuyor,

İhtiyacım oldu ama sevdiğim uzatmıyor tutmam için ellerini.

Onun terk edip gidişi bana en büyük acıyı veriyor,

Dost dediklerim ben eridikçe düğün bayram ediyor,

Binmeyi beklediğim umut sandalı bir türlü gelmek bilmiyor,

Bir boşluğa düştüm uzatıpta çıkaran yok ellerini.

Hüseyin İBİŞ

Engel Sizsiniz...
Hüseyin İBİŞ

Latest posts by Hüseyin İBİŞ (see all)

Article Categories:
Edebiyata Dair · Şiir

Leave a Comment

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.