Yürüyorum
ama adım atmakta zorlanarak
tutunmaya çalışıyorum
ama hep bir parçamı bırakarak
özlüyorum
ama nefret edip acı duyarak
his kaybı.
her hücreme dek hissediyorum
fakat hissizleşerek
yüreğimi kaybediyorum
bulmaya çalışırken..
yaşamdan zevk almaya çalışıyorum
ölüme git gide yaklaşarak
ölüme koşa koşa gidiyorum ben
yaşayamaya devam ederek
sonlar yaratıyorum kendime
başlangıçları hatırlanmayan
bu bir veda.
hislerime
gizlerime
güzlerime
en çokta kendime..
hepimiz potansiyel mirasçıyız!
miras bırakırız.
aşklarımızı
acılarımızı
sevinçlerimizi
hatırlatırız kendimizi
İstemeye istemeye de olsa …
hissettirirz
senin için endişeniyorum demişti sevdiğim kadın.
hayatını sonsuz karanlığa teslim etmenden.
sevinmemişti halbu ki.
bitecekse senin için herşey dinecekse ağrıların diye..devamı yok.
