İnsanlar kuş olur uçar, düş olur uçar; acı çeker yine uçar sadece özlemi kalır herşeyin her zaman bu böyle geçmişte yaşamış yazarlar, düşünürler, ressamlar, tarihçiler zamanı en güzel şekilde kullanıp gerek düşsel ve yaratıcılıklarıyla su evrene bir anlam katıp sonrasında ebedi yolculuklarına gittikleri zaman çoğu zaman unutuluyor bu bizim hayatımızın içinde olup gidenler içinde geçerli …
Aslında bu bir insan değil çok sevdiğimiz bir eşya bile olabilir bir resim çerçevesi eskimiş bir avize bunların bizde yarattıkları epik bir etki ;hep bir anlatmak için bir obje içinde girebilirler duygu ve düşüncelerimiz beynimizde olan geçmiş gelecekte olmasını istediğimiz herşey düş aslında yok olabilirler yoktan var vardan yok olur aslında …
İnsanlar kuş olur uçar düşleriyle giderler bu dünyadan acıları belki başka bir şeye dönüşür belki sadece hayatı yüzlerine çevirip bakmak isterler
o hayatın düş bahçelerine.
şey aaa